Bir anda
ya biterse her şey
ya kırar
döker
biçer
geçersem

ya
yıkar
yakarsam köprüleri
ya o anda biterse her şey

ya
söver
siler
gidersem

ya
gittiğimde
bir daha
geri dönmek istemezsem

ya
geçer
gidersem
ya
dönüp bakmazsam
arkama

ya
orada kalırsa her şey
böylecene
olduğunca

ya her şey bir yalansa
o zamanda böyle susar mısın
böyle umursamaz mısın

ya
senden daha iyiysem
ya
benle gerçekten mutluysan
o zaman üzülmez misin buna


değer bilmez bazen insan o pişman...

o kadar yakınım ki sona
ölümün sıcaklığı ciğerimi yakıyor...

bir sözle başlarmış her şey,
küçükbirdüşüncebalonuyla.
bir kağıt ve bir kalem ve de;
eskimiş sarı bir kağıt mahsenden çıkan
eskiden özene bezene aldığın
ve kullanmaya kıyamadığın,
çizgisiz a4.
ve uçlu, uçsuz, tükenmez veya renkli bir kalem.
en önemlisi ise geçmiş,
mişli muşlu bir geçmiş.
şimdi zaman garip,
şimdi zaman kayıp.
pazarlar cumartesiyi alıyor,
cumartesiler cumayı.
başlamadan,
doyamadan ben sana,
bitiyor, gidiyor, yitiyor haftalar, aylar.


insan geleceğini kendi belirlermiş
peki ya geçmişini?

seviyorum seni

bende sen olduğun için mi
sen ben olduğun için mi

yoksa ben sen olamadığım için mi

sen ben
ben sen-sem
o kim?


sen-ben biz
o -ben,sen (?) siz(?)


onlar
da
var

bir deli nehir
bir asi rüzgar
olup kavuşsam
sıra dağlarıma...