bazen bazı şarkılar oluyo onları itaf etmek istiyorum insanlara-evet bunu çok istiyorum, ama o adla insan olmadığı için etrafımda deliriyorum. örneğin
begüm begüm huuuu diye bağırıp dalga geçmek istiyorum arkadaşımla, ama bunun için o adla arkadaş bulmam gerek ilk başta. ben arkadaşlarıma şarkılarla seslenmek isterken bir bakıyorum ki onların adları çok antişarkı adları. oysa adlar üzerine ne kadar çok şarkı var değil mi sayın blog. orhan veli kanıkın dedikodusundan bile kaç kız adı çıkar, ama nerede o adlar benim arkadaşlarda. ah kahpe dünya ah. bir mehmet yok ki diyeyim
memedim memedim sana ben gitmee demeediiimmm diyemedimm şalalaaa. en yakın şarkı söylenebilecek insan ise babanem mualla. ona da saygıdan
muallayı sandala attım da diyemiyorsun ki babaneye ayıp.
belki nedeni yıllarca mfönün bodrum bodrum şarkısındaki
duygu biraz duygu bütün isteyim buydu repliği yüzünden benimle geçilen dalgalardır. ya da tamamen bir buhran, zamanından önce gelen menopoz, yok yok bu bahanelere sığınmak da anlamsız. aslında düşündüm de erkek olsam adım ferhat, soyadım da d'li bişi olsa ve ben
gel tanışalım önce ben kısaca fd desem, o da pek fena durmazdı. tamam kıro, ama fena değil. benimkinden iyi yani.
onu geçtim tamam diyelim ki bu hak tanınmıyo. arkadaşlarımın aileleri çocuklarına ben melodik isimler koymamış. peki bir durum karşısında ben şarkı mırıldanınca neden bana anlamsız bakıyolar ki. bari onlara şarkı söyleyemiyorum, durumlara söyliyeyim değil mi. yoook ama çok ayıp. nerede şarkı özgürlüğü.
sayın blog okuyucusu sizden ricam
arkadaşlarımın adlarıyla da şarkılar yazılmasına söz yazarlarını ikna etmeniz.
ışık sadece ılık süt içmesin bir de aşık olsun aşk acısı çeksin ki sektöre girsin ben de mutlu olayım.
saçmalamak bu olsa gerek.
iyi geceler size de :)
