5 Ocak 2010 Salı

bazen bazı şarkılar oluyo onları itaf etmek istiyorum insanlara-evet bunu çok istiyorum, ama o adla insan olmadığı için etrafımda deliriyorum. örneğin begüm begüm huuuu diye bağırıp dalga geçmek istiyorum arkadaşımla, ama bunun için o adla arkadaş bulmam gerek ilk başta. ben arkadaşlarıma şarkılarla seslenmek isterken bir bakıyorum ki onların adları çok antişarkı adları. oysa adlar üzerine ne kadar çok şarkı var değil mi sayın blog. orhan veli kanıkın dedikodusundan bile kaç kız adı çıkar, ama nerede o adlar benim arkadaşlarda. ah kahpe dünya ah. bir mehmet yok ki diyeyim memedim memedim sana ben gitmee demeediiimmm diyemedimm şalalaaa. en yakın şarkı söylenebilecek insan ise babanem mualla. ona da saygıdan muallayı sandala attım da diyemiyorsun ki babaneye ayıp.
belki nedeni yıllarca mfönün bodrum bodrum şarkısındaki duygu biraz duygu bütün isteyim buydu repliği yüzünden benimle geçilen dalgalardır. ya da tamamen bir buhran, zamanından önce gelen menopoz, yok yok bu bahanelere sığınmak da anlamsız. aslında düşündüm de erkek olsam adım ferhat, soyadım da d'li bişi olsa ve ben gel tanışalım önce ben kısaca fd desem, o da pek fena durmazdı. tamam kıro, ama fena değil. benimkinden iyi yani.
onu geçtim tamam diyelim ki bu hak tanınmıyo. arkadaşlarımın aileleri çocuklarına ben melodik isimler koymamış. peki bir durum karşısında ben şarkı mırıldanınca neden bana anlamsız bakıyolar ki. bari onlara şarkı söyleyemiyorum, durumlara söyliyeyim değil mi. yoook ama çok ayıp. nerede şarkı özgürlüğü.
sayın blog okuyucusu sizden ricam
arkadaşlarımın adlarıyla da şarkılar yazılmasına söz yazarlarını ikna etmeniz.
ışık sadece ılık süt içmesin bir de aşık olsun aşk acısı çeksin ki sektöre girsin ben de mutlu olayım.
saçmalamak bu olsa gerek.
iyi geceler size de :)

29 Kasım 2009 Pazar

hani olur ya bazen
insanın uyuması gerekir
uyumalıdır ki uyansın
sabah erken kalkmalıdır
saatte geç olmuştur
az vakit vardır uyuyacak
bir anda onun stresi olur insanda
zamanın ne kadar geç olduğunu
ne kadar erken kalkması gerektiğini düşünürken uyuyamaz
uyuyamazken zaman biraz daha geçer
ve en sonunda isyan edip bilgisayarını açar insan
bilgisayar ışığında
daha da uykusu kaçar insanın
işte o haldeyim
uykulu ama uyuyamaz.

tek istediğim sıcak çikolata halis mulis jadore yapımı,
bir de kedicik soğuk kış günlerinde kaloriferin üstüne sere serpe yatıp nazire yapar gibi uyuyacak.
üzerinize afiyet biraz duygusalım bu aralar,
ona verin bu halimi.

26 Kasım 2009 Perşembe

erken kalkın çocuklaaar

birinci vizeler bitti.
bu dönem o kadar zor ki, nasıl geçtiğini anlayamıyorum bile.
üniversite hayatı gerçekten de kolay bir hayat değilmiş meğer.
en azından itü de, en azından kimya mühendisliğinde.
insan ders çalışırken kendinden zaman çalabiliyor bazen.
işte o zaman bazen geçmişe dönüp pişman olur muyum diye sormadan edemiyor kendine.

neyse,
önümde altı günlük bir tatil var.
biri gitti, beşi kaldı.
bu tatili olabildiğince iyi değerlendirmek istiyorum.
vizeler varken alıp okuyamadığım tonla kitap var onları okumam lazım,
tonla film var onları izlemem lazım,
odamı adam etmem lazım,
arkadaşlarımla vakit geçirmem lazım...

ama şimdilik sadece yatmak ve hafif müzikler eşliğinde hiçbirşeyyapmak istiyorum.
şu koşuşturmacaya bir nebze olsa da ara vermek.

herkesin bayramı kutlu olsun.
bu bayram annemler burada olmayacak.
yalnızım sanırım.
içimde o yüzden hafif bir burukluk.
nerede o eski bayram yemekleri.
bütün aile büyüklerinin bir araya geldiği...
umarım sizin bayramınız benimkinden daha dolu dolu geçer.
eğer vaktiniz olursa bana da uğrarsanız sevinirim.
ben evde kendi halimde oturuyor olacağım.
mutlu bayramlar.
el öpenleriniz bol olsun.


look at the stars, look how they shine for you and everything you do, they were all yellow...

12 Kasım 2009 Perşembe

gece geç,
iş çok.
gece geçmek bilmiyor,
iş bitmiyor.
yol gidiyor gidiyor
bir yere varmıyor.
iki mutlu olay
bazen bir araya gelip
mutsuzluk yaratabiliyor.
işte bu kadar garip hayat.
debelen dur
kolaysa
yan gel de yat.

26 Ekim 2009 Pazartesi

20 Ekim 2009 Salı

yine gece,
yine geç.
yine ben geldim,
gitmişsin sen,
ardına bakmadan,
umursamadan.
yine susuyorsun,
tek kelime işitmiyor kulaklarım.
yine kal desen kalırım,
yine bir şey demiyor bakıyorsun öylece.
yine yitik,
yine bitik.
başlayamayan bir hikayenin,
bitmemiş sonu olmak.
yine yollar,
yine gözyaşları,
yine burukluk.

yine düştüm yollara,
bulmak için,
içimdeki seni.
yine gece,
geç, çok geç...

12 Ekim 2009 Pazartesi

sevgili blog,
dün ve bugün çok hapşurdum, çok öksürdüm, başım da çok ağrıdı.
Ne okula gidebildim, ne işlerimi halledebildim.
Antibiyotik ve ağrı kesici almak dışında, annemin birsürü insandan duyduğu saçmasapan kocakarı ilaçlarından da bolca içtim.
Adımımı sokağa atamadım bile. Kızdılar. 2 gündür 1 ayda yapmadığım kadar aylaklık yaptım.
Aslında o baş ağrısı, sürekli öksürme hapşırma, bir üşüyüp bir terleme durumu dışında ne güzel şeymiş hastalık. Herkes özellikle annemler ne istediysem yaptılar, hep benim istediğim yemekler pişti :)
Bense yatağımda kitap okudum, dizi izledim, düşündüm, sıkıldım falan filan. Ama durum şu ki sevgili blog, çok alıştım yatmaya. Dedim ya tonla işim var, şimdi onların hiçbirini yapasım gelmiyor. İşleyen demir pas tutmaz derler ya, bir anda işlemeyince demiri, paslanmaya başladı hemencecik :)
Keşke lisede olsak, alırdım rapor yatardım tüm hafta evde. :)
oysa şimdi tıpış tıpış okula gidicem bu kart sesim, ateşli halimle.
Ah blogcum ne zormuş hayat.
Ah yan gel de yat.

Esen kalın. Her nerede yaşıyor ve yaşatılıyorsanız.
Havalara dikkat ediniz benim gibi rüzgarlı havada
yanınıza bir şey almadan çıkma gafletini göstermeyiniz,
yoksa anneden köteği
okuldan kösteği
hemşireden iğneyi yersiniz. =)

size bugün duyup sevdiğim bir sözle veda edip yatağımda uyuklamayı planlıyorum. Buyrun efendim:
"Bugün dünkü düşüncelerinin seni getirdiği yerdesin, yarın bugünkü düşüncelerinin seni taşıyacağı yerde olacaksın " Blaise Pascal

İzleyiciler