dur!
artık.
çok olmadı mı?
yetmedi mi uğruna dökülen kan,
yetmedi mi öksüz göz yaşları?
annelerin, babaların o genç çocuklar için ağıtları.
duymuyor musun yoksa?
kör mü oldu gözlerin,
sağır mı oldu kulakların?
yok yok,
olamaz!
fark etmemek
yok saymak
görmemek.
ezmek,
geçmek,
biçmek.
ne kadar kolay değil mi?
yok saymak
sonra hiç olmamış gibi
başa almaya çalışmak...
sen değildin o
bakan
öpen
görmüyor musun
duymuyor musun
hissedemiyor musun
aşkmış çift kişilik olan
severmiş insan tek kişi ise bile
sevmek bir şeyi sevmektir sen kadar
aşkı bize yanlış öğretmiş kader...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder