Pembe Domuzlu Kumbaram

Her şeyin çözümünü önüme koydular
Simsiyah takım elbiseli adamlar
'Bu işte' dediler
Karanlık bir odada da
Işık gözümü alırken
'Ama' dedim
'Aması falan yok,
Olmayacak, senin hayatın bu'
Kızmış görünüyordular
Sinirli
Sustum ben de
Korktum
Siyah takımları vardı
Aynı tarz taranmış saçları
Ceketlerinin ceplerine iliştirilmiş aynı renk mendilleri
Esmer olan yaklaştı yanıma
'Duyduğuma göre kumbaranı kırıp içindeki parayı almışsın'
Pembe domuzcuk kumbaram
'Düştü'dedim
'Kırıldı'
'Bize getirseydin yenisini verirdik,
kırıldı diye içindeki paraları harcaman mı gerekiyordu!'
Ses tonu bağırmaya yaklaşmıştı
Evet bilerek kırmıştım
Çok üzülmüştüm domuzcuğa
Ama yıllardır biriktirdiğim paranın öylece orada durmasını istemiyordum
Kırmış ve içindeki parayla çikolatalar almıştım kendime
Çikolatalar ve kitaplar
Ve arkadaşlarımla sinemaya gitmiştim
Suçluydum, yakalanmıştım
Kaçamazdım ama cezalandırılmaktan çok korkuyordum
'O paralar HARCANMAYACAK demiştik' dedi bir diğeri
Köşede sigarasını cümlenin senfonisine uygun içerken
'O paralar BENİM, size NE bundan' diye bağırdım
Hayır bağırmadım tabi,
Buna hakkım yoktu
Burada bu şehirde, bu zamanda buna hakkım yoktu
Korktum hayal ettim ama diyemedim işte
Cezamın uzatılmasını ve ağırlaştırılmasını da istemedim
'Kurallar belirli
Geleceğin için her gün para koyacaksın
Eğlence yok, ekstralar yok
Yaşayacağın kadar para
Hatırlıyorsun bunları değil mi?'
'Evet' dedim sesim o kadar ince çıkmıştı ki
Bir adam dışarı çıktı elinde bir kumbara ile geldi
'Al bu sefer denetlemeye daha sık gelicez.'
Diğer adam ekledi
'Bu ilk cezan ve sadece uyarı yazıyoruz sana. Bir daha aynı şey olursa cezan ağır olacak.
Şimdi çıkabilirsin.'
'Unutmadan ''Lükse Hakkın Yok''
Unutma'
Dışarı çıktım, elimde geleceğimi garanti altına alacağı söylenen kumbara. Atmak istedim,fırlatmak ve bu şehri terketmek.
Yapamazdım işte.
Gidemezdim.



Her gün bir şey daha biter
Giderek acı vermez biten şeyler
Aldırma deli gönlüm giden gitsin sen şarkılar söyle içinden...

İnan bana alışamadım hiçbir zaman sensizliğe
Şimdi sensizlik dolaşıyor çıkıp gittiğin bu evde
Yalnızlığa elbet alışır bedenim
Yalnızlıkla belki de başaçıkabilirim
Çok zor gelse bile yaşar öğrenirim
Sensizlik benim canımı acıtan...