Nasıl da zamanla alışmıştım sana
Konuşmana, gülmene,
Beni kendince sevmene
Şimdi zamanla alışıyorum sensiz bana

Nasıl da öğrenmiştim seni,
Seni sevmeyi, senin olmayı,
Sana dokunmayı
Şimdi zamanla unutuyorum her şeyi

Her şeyi başta yapması zor derler
Şimdi her şey akıp gider gibi ellerimden
Karşı koymuyorum sadece rüzgara artık
Çok sevdiğin bir şiiri ezberleyip
Zamanla onu unutmak gibi




İlk başta kötü günlerimizi sildim aklımdan
Şimdi içim ondan acıyor
Ama zamanla bu da geçecek
Öyle dediler bana
Karşı koymadım ben de
Huzurluyum belki de artık bu yüzden

Artık çok hatırlayamıyorum tenini dokunuşunu
Dedim ya bir şiir ezberlemiştim ben
Belki de sevdiğim filmin bir dizesini
Bir kitabımın satırlarını
Şimdi ise unutuyorum onu
İstemeden de olsa
Bilerek de olsa...
Zaten ne fark edecek ki...

Şimdi burada olsan sana şu şarkıyı armağan ederdim 'Nowhere Man-The Beatles'
yoksun ama olsun