Çayını içerken göz göze geldiler. Kız gazetenin üstünden göz ucuyla bakmıştı. Yeşil gözleri ile etkilenmişti. Otobüse tekrar bindiklerinde kızın arkasında oturduğunu fark etti. Ne olursa olsun bir şeyler yapmalıyım diye düşündü. Nasıl olsa bugün farklıydı. Yılbaşıydı. Yeni bir yıl. Yeni bir başlangıç. Hep çekingen olmaktan çekmişti. Artık yeni bir yıl olacaktı ve o öyle olmayacaktı. Değişecekti.
Kadın kalktı, eşyalarını aldı ve gecenin o karanlığında çok da bir şey seçilemeyen bir yerde otobüs durdu kadın indi. Son şansıydı belki de adamın. Kendini kanıtlaması için son şansı. Yanına aldığı üç beş eşyayı kaptı kızın peşinden indi.
Saat 22 12ydi. Yeni bir yıla 1saat 48 dakika vardı. Cesaretini topladı, kızın yanına gitti.
Tanışabilir miyiz.
Tanıştılar da. Sonunda başarmıştı. Bu sene, yeni yıla yeni biri olarak girecekti. Hiç bilmediği bir yerde, hiç bilmediği bir kızlaydı işte.
Yakınlarda bir çay ocağına gittiler. İki çay söylediler. Tavşankanı. Sohbet etmeye başladılar. Hiç bu kadar gururlu hissetmemişti kendini. Saat 23 10 olmuştu. Çok az kalmıştı yeni yıla. Birazdan kapanacaktı çay ocağı. Evine davet edecek beni diye düşündü, heyecanlandı. Yeni bir yıla, tanımadığı bir kızla girecekti. Konuşma da gayet iyi ilerliyordu. Olmuştu bu iş.
Bir anda kız kalktı. Çocuk heyecanlandı. Eşyalarını aldı.
Artık bundan sonrasını sen bileceksin. İyi seneler. Güzel sohbetti. Arkadaşlarım bekler beni.
Dur, dedi çocuk nereye gidiyorsun.
Gidiyorum işte. Yeni yılı seninle geçireceğimi falan mı düşündün. İyi geceler.
Ve kalmıştı. Tek başına. Yılbaşına yalnızca 14 dakika kalmıştı. Bilmediği bir yerdeydi. Ve o saatte nasıl gidileceğini bile bilmiyordu. Evine.
Kahretsin, dedi.
Kahretsin…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder